Vogelenzang

In alle vroegte ,rond een uur of zes de deur uit op 22 februari. Op naar de Amsterdamse waterleidingsduinen in Vogelenzang.
Ik hoop te arriveren voor dat joggers, nordic walkers en kinderen de rust verstoren. Als ik om kwart voor acht het parkeerterrein op rijdt blijkt er toch al een auto te staan

In het bos hoor ik op drie plaatsen spechten te keer gaan, maar ik kom om een vos te snappen, zoals me vorige Hemelvaart lukte, maar dat was in de ochtendschemer.
(foto 2008)

Dit keer geen vos, maar wel veel ganzen hoog in de lucht. Als ik links van het pad een boomtak zie, die duidelijk is afgekloven door herten, zie ik nog net een damhert wegschieten. Aangezien herten bijna nooit alleen zijn kijk ik ook maar eens rechts van me het bos in. Daar staan zeker vier herten te wachten om ook over te steken.

Als ik richting de auto loop zie ik een torenvalk bidden, hoog in de lucht, hij hangt te hoog om er een fatsoenlijke foto van te maken.
Even later zie ik een paar wandelaars met een fototoestel in de aanslag, in een natuurweitje staan rustig een stuk of tien damherten te grazen.
Dan steekt er een grote kudde herten het pad over terwijl ze ritsen met enkele joggers.

Als ik het pad verlaat om de kudde tegemoet te gaan, sta ik ineens oog in oog met een mannetjeshert, dat op zo'n 30 meter afstand bovenop een heuvel staat. Hij laat me zelfs tot op 20 meter naderen, zodat ik hem nog beter kan fotograferen.

Na ruim twee uur gewandeld te hebben door het duingebied begint het me toch echt te druk te worden. Er is nog meer te doen, zoals een wandeling over de vestingwerken in Naarden vesting. Ook moet ik de roestplek voor ransuilen nog zien op de kampeerplaats van Camping het Haasje bij Fortmond.